Tussen droom en werkelijkheid…

19-10-2013 door Rutger Smabers (@TaalByte)

De werkelijkheid
Gisteren was ik met mijn kinderen in het bos. Daar moet je namelijk zijn als het herfst is (of winter, lente of zomer). Dit keer waren we er met een reden. We zochten materialen voor een kabouterdorp. Het rook heerlijk in het bos: de geur van vochtig hout, natte bladeren en mos. Bij iedere stap voelde je de grond onder je voeten zacht meeveren en bij ieder zuchtje wind vielen de druppels uit het bladerdek boven ons, als lichte regen op ons hoofd.
Al snel hadden we onze drie lelijke, gele boodschappentassen vol met: stekelige bolsters van tamme kastanjes, hout, mooi gekleurde bladeren, mos, zilverkleurig schors dat we eigenhandig hadden losgetrokken van kaphout, massa’s eikeltjes en eikeldopjes, etc., etc. Eenmaal thuis stalden we onze schatten uit op tafel. Wat een rijkdom, de kamer vulde zich met de geur uit het bos. Buiten werd binnen en binnen buiten.

De droom
En dan gebeurt er iets. Al die mooie materialen, gesorteerd op tafel, los van hun eigen omgeving, ze komen tot leven. Die vreemd gevormde stronk… is opeens een waterbak. De eikels worden gezichtjes en die mooie tak vraagt om vogeltjes. En die bolster? Is dat niet net een egeltje? “Een huis… we hebben een huis nodig! En een bank, voor de kabouter.” Genietend keek en luisterde ik naar de wereld die langzaam op de eetkamertafel ontstond. “Ik maak een bed van zo’n stekelding, want die is heel lekker zacht van binnen”, vertelde mijn dochter enthousiast. Vervolgens kreeg ik een korte uitleg over de manier waarop de kabouter zijn deken over zich heen zou kunnen trekken zonder zich te prikken aan de stekels. ’s Ochtends waren we in het bos en om half zes was de miniwereld klaar. We hadden honger. De fantasie had ons zo in beslag genomen, dat we helemaal vergeten waren om te lunchen.

 

 

 

Tussen droom en werkelijkheid
Dat is waar de verhalen ontstaan, op de grens van droom en werkelijkheid. En daar zou het onderwijs eens goed op in moeten spelen. Wat prikkelt de fantasie? Waar komen verhalen vandaan? Een verhaal heeft input nodig. Dat vraagt om een omgeving waar ruimte is voor waarachtige ervaringen en spannende belevenissen.

ICT en multimedia als gids in de natuur
Hoe krachtig zou de leeromgeving zijn, wanneer het lukt om moderne technologie te integreren met de fysieke ervaringen in de natuur en directe leefomgeving van de kinderen?
Een voorbeeld van zo’n geslaagd project is het vliegerproject van twee collega’s van de HAN-Pabo Arnhem. In dit project worden vliegers uitgerust met een camera en sensoren waarmee allerlei metingen gedaan kunnen worden. Voor een uitgebreider verslag van dit project verwijs ik naar het artikel over dit project op Kennisnet. Het succes van dit project zit hem voor mij in de combinatie van vliegeren, waarin kinderen de wind voelen trekken aan de vlieger, de lange lijn zien uitrollen en die vlieger in de hoogte zien verdwijnen, terwijl ze zelf op de grond blijven staan. Tijdens het vliegeren kunnen de luchtfoto’s bekeken worden, waardoor een prachtige perspectiefwisseling optreedt. Ook het omzetten van de metingen in grafieken leidt tot dieper inzicht in de cijfers uit zo’n grafiek: ze hebben immers zelf gezien wat er met de vlieger gebeurt.
Ook de speurtocht in 7scenes op basisschool de Boemerang is een voorbeeld waarbij ICT en multimedia ingezet worden om de directe omgeving met andere ogen te bezien.

Daar… in die echte wereld, zou ik de inzet van ICT en multimedia in het basisonderwijs wel zien zitten. Op de basisschool moeten ervaringen met technologische ontwikkelingen gekoppeld worden aan ervaringen met de werkelijkheid en leefwereld van kinderen. Dan voegt het iets toe. Wanneer de inzet van ICT en multimedia gezien wordt als handig alternatief (ik kan ook een filmpje over de herfst laten zien) is het geen verrijking voor het onderwijs meer, maar juist een doodsteek voor waarachtige ervaringen en spannende belevenissen.

Tags:
Geplaatst onder: Taal | Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*