Skypen met Oeganda

14-11-2017 door MMH Coolen


Oh, Uganda! the land of freedom,
Our love and labour we give;
And with neighbours all
At our country’s call”

Een luid applaus volgt na het prachtige Oegandese volkslied wat het lokaal van groep 8 van Bs de Sieppe binnen dendert. De kinderen, de leerkrachten en ik zijn via het digibord getuige hoe zo’n 6300 km zuidelijker van ons met volle trots de vlag van Oeganda wappert.
Even is het stil. En nu? De ogen van de kinderen zoeken hun weg naar juf Laura.
Zij stelt voor om terug te zingen.
Juf Frédérique, de andere juf van de groep, zet in!


“Wilhelmus van Nassouwe
ben ik, van Duitsen bloed,
den vaderland getrouwe
blijf ik tot in den dood

Ik voel me blij! Ik neem het tafereel eens goed in mij op. Na een periode van voorbereiding en een gezonde spanning komt dit moment bij me binnen!
Even lijkt het erop alsof er een klas vol ‘Miedema’s’ en ‘Robbens’ het Wilhelmus staan te zingen. Wat zou dhr. Sybrand Buma trots zijn als hij dit zou waarnemen!

De ‘aftrap’ is genomen. En niet zomaar één! Het is de ‘aftrap’ van een heuse skype-sessie tussen Bs de Sieppe in Groesbeek en Bishop’s West and Bishops East Primary schools uit Oeganda.

Samenhang in het project
Juf Frédérique:
“In onze klas zijn we aan het werk met het thema ‘mens, cultuur en religie.’ Daarnaast zijn we bezig met een project over hydrodynamica, aangeboden door iXperium Nijmegen.
Water is in veel religies de rode draad. Zo ontstond er verbinding tussen de twee thema’s en raakten de projecten in elkaar verweven.
Onze kinderen besloten te willen weten hoe je in een Afrikaans land water van A naar B kunt krijgen en of ik niemand wist in Afrika die deze vragen zou kunnen beantwoorden. Ha, ha… Nou nee, niet direct… Maar misschien wel via Marc.
Marc begeleidt ons vanuit het iXperium met het project. Hij is tevens werkzaam bij Stichting Sharing Schools en heeft een netwerk in Oeganda. Hij vroeg zich af waarom we dat dan niet zelf zouden vragen? Nadat we de koppen bij elkaar gestoken hadden, besloten we een skype-gesprek op te zetten met een school in Oeganda. Hij zocht contact met leerkrachten daar en een skype-sessie werd geregeld.”

Juf Laura:
“We vertelden de kinderen over de skype-sessie en opeens kwam alles samen. Waar ligt Oeganda? Is het er droog? Heeft Oeganda rivieren of meren? Hoe krijgen ze water op school? Is dat dan schoon? Hoe krijg je dat schoon?
De kinderen zetten hun vragen op papier. Volgende punt was om dit om te zetten in het Engels en kreeg Engels daadwerkelijk betekenis.”

Voorbereiding
‘Stephen Bwanika’ vertelde mij in de week ervoor hoe spannend en leuk de leerkrachten en kinderen het vinden. Ze verdiepen zich in ons land.
Voor mij is het net zo spannend als voor hen, al is het alleen al maar om het ‘time management’. We hebben afgesproken om te starten om 13.00 u Nederlandse tijd, maar goed… het blijven Oegandezen. Het is meteen het meest hardnekkige en vooral ook cliché vooroordeel wat wij over Afrikanen hebben: ze zijn altijd te laat. De keren dat ik in Oeganda was heb ik me moeten overgeven aan een ‘slow time’ beweging en dat is lastig met onze normen. Gelukkig weet Stephen over onze efficiënte inrichting van tijd en afspraken en hij overtuigt mij dat ze op de afgesproken tijd klaar zullen zitten. Ik vertel hem dat er sinds het vorige weekend sprake is van een wintertijd en dat we nu twee uur tijdsverschil hebben met elkaar. Volgens Stephen gaat dat goed komen.

Ook de kinderen van Bishop’s West and Bishops East Primary schools leven toe naar het moment. Er zijn mooie vragen opgesteld:
Wat zijn duinen? Hoe kan het dat jullie land niet overstroomt als jullie lager liggen dan de zee? Hebben jullie krokodillen in het water? Moet je betalen voor water of wordt het ‘vrij’ weggegeven? Wat voor een eten hebben jullie? Wat voor een seizoenen hebben jullie?
Maar het belangrijkste wat ze willen weten is: Wat is het Sint Nicolaasfeest?

Regenseizoen
Een dag voor het skype-moment krijg ik een berichtje van Stephen:
“We have a problem! It’s the rainy season and it’s raining. The network is broken, which means we do not have internet. We have to go to the post office in the village of Mukono where the event will take place.
So we were plan to be there early. The happening must take place. We are waiting for you and skyping on Friday at 2 pm.
We will work at the post office in Mukono because of the power and reliable connectivity. Can we test the system tomorrow?”


Ik voel nu ook lichte spanning opkomen en voel me er bezwaard over dat ze zoveel moeite moeten ondernemen om dit voor elkaar te boksen. Er is me alles aan gelegen om dit te laten slagen. Regenseizoen en een paar kilometer moeten afleggen tot het postkantoor…! Ik heb in Oeganda ervaren hoe in ‘no time’ de straten van Kampala omgetoverd werden tot ware modderstromen, dus ik kan me er iets bij voorstellen.
Ook lees ik in het bericht dat ze uitgaan van twee uur Oegandese tijd. Ergens is er toch een ‘error’ ontstaan in mijn wintertijdverhaal.

Netwerk
Ik ben ruim op tijd aanwezig op Bs de Sieppe. De kinderen hebben pauze. Het zweet breekt me uit als ik bij de zoveelste poging om verbinding te krijgen geen gehoor krijg.
Nog vijf minuten en de kinderen komen naar binnen. Het zal toch niet waar zijn dat ook het netwerk op het postkantoor eruit ligt? En toch is die kans aanzienlijk!
De kinderen van de Sieppe druppelen het lokaal binnen maar verbinding met Oeganda? No way!

Plotseling verschijnt in mijn scherm een verzoek tot connectie. En ja hoor, groot in beeld op het digibord verschijnt de glimlach van Stephen Bwanika himself!


Oh, Uganda! may God uphold thee
We lay our future in thy hand

Uitwisseling
Sharing Schools heeft als doel om de blik van kinderen te verruimen en om ze bewust te maken van verschillende culturen.
Kinderen leren met, van en over elkaar door uitwisseling van kennis en ervaring op basis van gelijkwaardigheid en respect.

Juf Frédérique:
“Anderhalf uur waren 30 kinderen aan Nederlandse kant en 35 aan Oegandese kant geboeid door de verbinding tussen Oeganda en Nederland. Naast dat de kinderen elkaar vragen stelden over water; wat het kost, hoe te krijgen, hoe schoon het is, hebben wij als leerkrachten ook onze vragen over en weer gesteld over onderwijs daar en hier.
De verwondering van kinderen bij het zien van een Oegandese waterkruik die ze in beeld hielden was mooi. En wat zullen zij gedacht hebben bij ons Hollandse waterflesje?
Natuurlijk zongen we uit volle borst ‘zie ginds komt de stoomboot’.

Iets waar je een generatie geleden nog drie maanden moest wachten op antwoord gebeurde nu in twee seconden.
Mijn klas, mijn duo en ik vonden het een bijzondere ervaring. Zonder de hulp van het iXperium en van Sharing Schools zouden we niet zo ver gekomen zijn.

Verwondering
Voor de kinderen van de Sieppe was het een beleving en dat gold ook voor de skype-genoten uit Oeganda.
Drie leerlingen uit Oeganda vertellen:
“It was unbelievable to see children in class but not in uniforms: here in Uganda every school going child has to be in school uniform.”

“Children having long hair and different styles! A girl showed her blond hair. I really saw blond hair!
That’s very interesting!”


“The classes in Holland have very nice furniture and modern equipment”

Stephen:
When Marc asked me to get a partnerschool at first I was a bit nervous. I didn’t know if the connectivity would be good and if the power would be reliable. Could the school recieve us? But finally when we made the arrangement there was a lot of excitement. The children were very interested in the activity. For most of them it was their first time to have such an experience.
You could see their enthusiasm well! They’ve never skyped and that was their first time of communicating with students outside of Uganda. They were very happy and the schoolteachers and administrators were also happy for the initiative. We’re looking forward for more opportunities like that.

We are very happy that we were able to hold the event. Children and teachers are grateful.
Thank you!

 

Marc Coolen
Mentor Media Educatie iXperium Nijmegen

2 responses to “Skypen met Oeganda”

  1. Frédérique Gerrits schreef:

    Het was een super activiteit! Het heeft wat voeten in de aarde gehad, alleen al op technisch gebied in Oeganda.. maar… dan heb je ook wat.
    Een prima voorbereiding voor ons First Lego League project.
    Heel gaaf ook de interesse van daar voor onze kapsels en het niet dragen van uniformen.
    Smaakt naar meer!

  2. Stephen Bwanika schreef:

    It was giant step in the right direction to share experience with schools in Africa.IT makes leaning meaningful and helps on appreciation of unity in diversity

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*