“Meneer, mogen we na school nog ff programmeren?”

28-01-2015 door Koen Steeman

Via de grote hoop aan informatie die Twitter dagelijks verstuurt kwam ik op de website terecht van CodeCombat. Een online spel waarbij je je door de levels heen moet programmeren. Ik betrapte mezelf erop dat ik na een half uur nog steeds enthousiast aan het coderen inmiddels in level 5 was beland. Dit zou wel eens iets voor de klas kunnen zijn, bedacht ik me.

Op Basisschool ’t Startblok in Cuijk, was groep 6 (@StartblokGroep6) een gewillig slachtoffer. De vrijdag die volgde reserveerde ik de chromebooks die mijn school onlangs heeft aangeschaft. en zonder goede voorbereiding vertelde ik mijn leerlingen dat ze hun boeken en schriften weg gingen doen, we gingen namelijk het laatste uur ‘experimenteren’. Ik wilde de leerlingen bewust zo weinig mogelijk vertellen, dus ik gaf ze de opdracht om naar de site van CodeCombat te gaan, in te loggen met hun Startblokaccount (via Google) en op ontdekkingsreis te gaan.

De eerste reacties waren enthousiast: “Gaaf, we mogen gamen!” En niet veel later hadden de eerste leerlingen hun virtuele helden al bewapend met zwaard en schild. Wat mij opviel was (in tegenstelling tot menig reken- of taalles) dat geen leerling vragen had. Zonder instructie waren ze allemaal geboeid door het programma. Na enkele minuten merkte ik verschil ontstaan. “Ik kom niet verder! Wat moet ik hier doen?”. Ik besloot nog even mijn mond te houden en zag dat leerlingen elkaar gingen helpen. De voorlopers vertelden hun medeleerlingen met wijze woorden dat de ‘code van het level’ altijd moest kloppen, je moest dus zorgvuldig werken.

Na ongeveer drie kwartier kwam er wat differentiatie in de groep. Sommige leerlingen hielden het voor gezien en verloren hun interesse. Het opvallende was dat de groep fanatieke juniorprogrammeurs niet was te herkennen aan leerlingen met een taal- of rekenachterstand of -voorsprong, of dat er meer jongens dan meisjes overbleven. Ongeveer de helft van de klas was gegrepen door de combinatie van ontcijferen, gamen, nauwkeurig werken en puzzelen. Zowel de jongen met een ontzettend slordig handschrift als het meisje wat eigenlijk nooit uit haar schulp kroop waren voor mij tekenen dat programmeren interesses van kinderen kan laten zien die normaal nooit aan het oppervlak komen. En zo waren er meer leerlingen die gemotiveerd werden door deze interactieve manier van leren. Het was niet voor niets dat na de zoemer de helft van de klas nog steeds roept: “Meneer, mogen we na school nog ff programmeren?”

Geplaatst onder: Algemeen, apps | 2 Reacties

2 reacties op ““Meneer, mogen we na school nog ff programmeren?””

  1. Justine schreef:

    Mooie blog Koen. En wat gaaf dat de leerlingen zo enthousiast aan het werk,gingen en blijven! Blijft dit een vast onderdeel vd lesweek?

  2. Joyce schreef:

    Hey Koen, Wat leuk om te lezen! Ik was nieuwsgierig naar wat voor een soort spel het was, dus ben zelf even gaan kijken. Snap dat het leuk/leerzaam is voor kinderen (en volwassen)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*