Ik ben opgegroeid met ICT

30-06-2016 door Wouter van den Berg

Toen ik acht jaar was hadden wij de eerste computer in huis. Ik ben opgegroeid met ICT, leerkracht basisonderwijs geworden en nu 26 jaar later, Mentor Media Educatie bij het iXperium Nijmegen.

Mijn broer kocht ‘onze’ eerst computer. Een commodore 16, een computer in een toetsenbord. Geen floppy’s, harde schijven of SSD’s, maar een taperecorder met een speaker die er aan vast was gesoldeerd. De speaker was erg belangrijk bij het inladen van een spel. Door het geluid van de speaker kon je horen waar een spel begon (spoelen) en wist je wanneer het spel klaar was met laden. Een half uur naar het gekrijs uit de speaker luisteren was geen uitzondering en de helft van de tijd ging het laden dan nog fout… Maar op deze computer heb ik mijn eerste programma’s geschreven (mijn eigen naam 100 x in beeld), uren hebben mijn broer en ik voor dit zwart-wit scherm doorgebracht.

Een paar jaar later besloot mijn vader dat we een ‘echte’ computer moesten hebben. Mijn vader heeft 40 jaar in het basisonderwijs gewerkt en zag al snel in dat ICT een belangrijk middel voor het onderwijs kon worden. Hij was ICT-coördinator op zijn school, voordat de functie bestond. Samen met mijn broer heeft hij het eerste netwerk op deze school aangelegd, met coaxkabels.

De overheid stimuleerde in die tijd het aanschaffen van een computer (zoals de fietsregeling die we recent hebben gehad) en wij gingen een computer kopen. We moesten naar een industrieterrein om de computer te kopen, een computerwinkel was er nog niet. Bij de ingang hing een patch-kast. Veel kabels met lampjes die knipperde. “Kijk”, zei mijn broer tegen mijn vader, “zo’n patch kast moeten we ook bij jullie op school ophangen.” We werden begroet door een verkoper, die mijn broer zonder nadenken een baan aanbood met leaseauto omdat mijn broer wist wat een patch-kast was. Mijn broer was niet geïnteresseerd, wij waren daar met een missie, we zouden een 286 gaan kopen.

Ik weet niet meer hoe lang het heeft geduurd voordat we deze computer hebben gekregen, maar ik weet wel dat het een bijzondere gebeurtenis was. Een buurjongen studeerde informatica aan een universiteit en toen hij hoorde dat wij een 286 kregen, heeft hij twee dagen bijna non-stop achter ‘onze’ computer gezeten om ms-dos 5.1 en later windows 3.11 te installeren.
Er werd een schema opgesteld, de tijden dat mijn vader, mijn broer en ik op de computer mochten.

Al snel kregen we ‘ISDN’ zodat we ‘online’ konden gaan, hoewel we dat woord niet kenden. We maakten verbinding met bulletin boards (BBS) en je moest daadwerkelijk een telefoonnummer op de computer bellen. Dan kwam je terecht op een ‘site’ die enkel uit tekst bestond (hoewel de creatieve mensen die deze ‘sites’ draaiden met tekst afbeeldingen maakten). Je wist van te voren wat je op dit board ging downloaden, want de verbinding moest zo snel mogelijk verbroken worden, het downloaden verliep via de telefoonverbinding en was erg kostbaar.

Terwijl ik dit schrijf is het 17-06-2016. Vandaag was er een groep 1-2 op bezoek in het iXperium. Ons doel is om de leerkrachten en PABO-studenten te ondersteunen bij het gebruik van ICT in het onderwijs, zodat we beter recht kunnen doen aan verschillen tussen leerlingen en onze kinderen kunnen leren hoe technologie hun leven beïnvloedt en gaat beïnvloeden op manieren die wij (als volwassene) ons nog niet kunnen voorstellen. Ik weet dat (jonge) kinderen snel nieuwe dingen leren, maar ik ben elke keer opnieuw verbaasd hoe gemakkelijk ze deze nieuwe technologieën gebruiken. En ik ben het volledig eens met de ouders die tegen mij zeggen, dat ze ook graag nu naar de basisschool zouden willen gaan, want dit hebben wij allemaal gemist.

We zijn nu altijd verbonden met het internet en dit betekent dat we interactieve quizzen kunnen maken, van elke afbeelding of foto een puzzel kunnen maken, een virtuele of echte robot kunnen programmeren of ons eigen ontwerp met een 3D-printer kunnen printen. En nu The Next Big Thing: Virtual Reality. Ik heb dit al mogen ervaren met de HTC Vive die we nu in het iXperium Nijmegen hebben (en de Oculus Rift in het iXperium Arnhem) en ik kan iedereen deze ervaring aanraden; en ja het is The Next Big Thing!

Mijn punt? Ik ben opgegroeid met ICT en ik heb een bevoorrechte positie, ik mag dit delen met leerkrachten en leerlingen. Ik mag elke dag mijn enthousiaste voor ICT overbrengen op anderen en ik mag getuige zijn van het plezier van leren door en met ICT.
En ik mag ook nog zeggen dat buitenspelen, werken met ‘echt’ materiaal en (leren) schrijven nog net zo belangrijk zijn als toen ik acht was, maar nu hebben we als leerkrachten een extra hulpmiddel. Als leerkrachten (maar ook zeker als ouders) kunnen we kinderen meer dan ooit te voren variatie bieden bij het leren en daardoor het leren (nog) leuker maken.

Door de spellen die ik speel heb ik vrienden over de hele wereld, bijna alle software programma’s die ik gebruik hebben constant verbinding met internet nodig en mijn telefoon doet de 286, die een harde schijf van 40 megabyte had (“hoe krijgen we dat ooit vol”) verbleken.
Maar mijn vader heeft het moederbord van deze computer aan de muur van de logeerkamer gehangen. Een stukje belangrijke geschiedenis welke terug gaat naar het begin van de 19e eeuw.

Voor degene die meer willen meer weten over het ontstaan van de computer en het internet verwijs ik graag naar het boek van Walter Isaacson, De Uitvinders (Uitgeverij: Spectrum, ISBN 978 90 00 34308 9).

Tags:
Geplaatst onder: Algemeen | Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*